Berichten

Broodbuik

Wat bracht William Davis er toe het boek ‘Broodbuik’ te schrijven?

Tarwe kan bij een aantal mensen een nadelige invloed hebben op de gezondheid. In zijn boek ‘Broodbuik’ beschrijft William Davis zijn eigen ondervindingen en beschrijft hij diverse onderzoeken die zijn eigen ervaring ondersteunen. Hij schopt hiermee tegen ‘heilige huisjes’ en veroorzaakte een explosie aan reacties. Wat bewoog William Davis?

Zijn eigen ervaringen

Doordat hij zelf kenmerken van het metabool syndroom (waaronder buikje, zwembandje, verhoogde bloeddruk en te hoge cholesterolspiegel) kreeg, begon hij zich zorgen te maken over zijn eigen gezondheid. Hij bezocht een lezing van zijn collega Dean Ornish en paste daarna zijn voedings- en leefgewoonten aan. En dat betekende:

  • volkoren producten
  • groenten
  • fruit
  • magere zuivelproducten
  • meer beweging – in zijn geval betekende dat hardlopen

Echter – in zijn geval – gaf dat niet het gewenste resultaat. Integendeel zelfs. Na een half jaar was hij tien kilo zwaarder en werd diabetes bij hem geconstateerd.

Zijn eigen onderzoek

Dit teleurstellende resultaat motiveerde hem om nader te onderzoeken wat zijn bloedsuikerspiegel het meest deed stijgen. Na een week meten trok hij de conclusie dat alles waar tarwe in zat zijn bloedsuikerspiegel omhoog deed gaan.
William Davis stopte met het eten van tarwe en alle producten waar tarwe in verwerkt was. En dit had wel resultaat: zijn bloedsuikerspiegel daalde, hij kon zelfs stoppen met zijn medicijnen en bovendien verdwenen allerlei kwaaltjes, zoals pijnlijke gewrichten, concentratieproblemen, chronische vermoeidheid en zure oprispingen.

Vervolgens implementeerde hij zijn eigen ervaringen bij zijn cliënten in zijn kliniek. In zijn boek Broodbuik beschrijft hij een aantal cases uit zijn kliniek waarbij het door hem ontwikkelde dieet (dat overigens veel meer weg laat dan alleen tarwe en gluten) eveneens een goed resultaat had.

Hoe slecht is tarwe en hoe slecht zijn gluten?

Hier is al heel veel over geschreven en de een spreekt de ander tegen. Google maar eens op tarwe en gluten.
Wat er met zekerheid is te zeggen:

  • Sommige mensen hebben een glutenintolerantie (coeliakie). Geschat wordt dat deze ziekte bij 1 % van de Nederlanders voorkomt. Echter slechts 1 op de 8 coeliakiepatiënten is gediagnosticeerd.
    Gluten is een mengsel van eiwitten dat voorkomt in bepaalde graansoorten, namelijk tarwe, spelt, rogge, gerst, kamut. Haver bevat geen schadelijke gluten. Toch is het bij coeliakie beter geen haver te gebruiken. In Nederland is namelijk alleen haver te koop dat is gemengd met tarwe of niet zuiver gescheiden is gebleven van glutenbevattende granen, zoals tarwe. Als je coeliakie (glutenintolerantie) hebt, is een glutenvrij dieet de enige behandeling en die moet levenslang volgehouden worden. Dat is niet zo gemakkelijk want er mogen dus ook geen producten gegeten worden waarin graansoorten die gluten bevatten zijn verwerkt en dat zijn er heel veel.
  • Recent wetenschappelijk onderzoek laat zien dat naast mensen met coeliakie er ook mensen zijn bij wie volgens de huidige richtlijnen geen coeliakie kan worden vastgesteld, maar die wel overgevoelig blijken te zijn voor gluten (zgn. glutensensitieven).
  • Naast coeliakie en glutensensitieven bestaat er ook ‘tarweallergie’.

Mijn eigen ervaring

Vanaf mijn puberteit tot een paar jaar geleden had ik 4 tot 5 maal per week heftige hoofdpijn. Een hoofdpijn die me met regelmaat belemmerde in mijn functioneren. In al die jaren heb ik veel complementaire therapieën uitgeprobeerd. Deze verminderden de ernst en frequentie van mijn hoofdpijn, maar ik bleef minimaal 2 maal per week hoofdpijn behouden. 3 Jaar geleden stopte ik met het eten van producten waarin gluten zaten. Sindsdien heb ik geen last meer van hoofdpijn. Uit regulier onderzoek is er geen enkele aanwijzing gevonden dat ik overgevoelig ben voor gluten, maar desalniettemin heeft een glutenvrij dieet me erg geholpen.

De uitdaging

Een overgevoeligheidsreactie op gluten of alleen tarwe is niet prettig. Mocht het nog lukken overduidelijke producten met glutenbevattende granen uit je dieet te halen, dan blijft het toch een kwestie van etiketten lezen, omdat graanproducten in heel veel andere voedingsmiddelen verwerkt zijn.

Probeer maar eens een paar weken geen glutenbevattende producten te eten. Dan weet je hoe moeilijk dat is en misschien ga jij je ook wel beter voelen? Je eigen ervaring opbouwen dus.
In ons assortiment verkopen we RAW Meal. Dit product is een maaltijdvervanger en bevat geen: gluten, zuivel, soja allergenen, lactose, vulstoffen, isolaten, synthetische voedigssoffen, kunstmatige zoetstoffen en conserveringsmiddelen en is nota bene 100% biologisch.

Om je te helpen met het opbouwen van je eigen ‘experiment – leven zonder gluten’.

Thorsten Meininger

Bronnen:

http://www.voedingscentrum.nl/encyclopedie/coeliakie.aspx
http://www.glutenvrij.nl/page/Home
http://www.glutenvrij.nl/uploaded/FILES/01_NCVfolders/NCVfolder_huisartsen.pdf
Lint, H. de. Coeliakie en het glutenvrije dieet (reader Maag & Darmen)

 

Langer leven en gezond oud worden

Langer leven en gezond oud worden met detoxen ofwel vasten. Wat zegt de wetenschap hierover?

Wat kan ik doen om langer te leven in goede gezondheid, energieker te blijven, jonger te blijven en af te vallen?

Op deze vragen zocht Michael Mosley antwoorden. Hij vond de antwoorden bij verschillende wetenschappers die het effect onderzochten van verschillende detox kuren. Het programma Focus: Hoe leef je langer? van de NTR maakte verslag van zijn reis. In dit artikel een paar bevindingen.

Caloriebeperking en langer leven in goede gezondheid

Michael bezocht als eerste de Washington University. Professor Luigi Fontana doet daar onderzoek naar ‘een nieuw soort mens’ – de CRONY. En dat staat voor een mens met een ‘Calorie Restriction with Optimal Nutrition’ voedingspatroon. Dat betekent een voedingspatroon met veel groente en fruit – rijk aan nutriënten – en weinig calorieën (1900 kcal per dag voor een man ten opzichte van het gangbare advies van 2500 kcal).

Michael wilde het relevante verschil weten tussen zichzelf en een ‘CRONY’ en regelde een ontmoeting met Joe Cordell, die al een paar jaar het CRON dieet volgde. Beide mannen zijn in de 50 en onderwierpen zich aan een aantal testen.

Michael scoorde slecht op de evenwichtstest. Deze test houdt in dat je op je zwakke (niet dominante) been gaat staan, je ogen dicht doet en dan meet hoe lang je in balans blijft. Joe hield dit meer dan 30 seconden vol en Michael hield het nog geen 7 seconden vol. 30 Seconden is een normale score voor iemand die 20 jaar oud is. Dus Joe mag trots zijn.

Joe had een totaal lichaamsvet percentage van 11.5 %. Bij Michael was dat helaas 27,1% en erger nog van al dat vet was 30 % buikvet. En buikvet is de echte ‘bad guy’. Dit is het vet dat het risico op hart- en vaatziekten, diabetes type 2 en bepaalde soorten kanker vergroot.

Vasten en het effect op IGF1 – een groeihormoon dat in hoge waarden de kans op bepaalde kankersoorten verhoogd.

Michael heeft besloten om geen CRONY te worden en hij gaat op zoek naar een gemakkelijkere manier om langer en in goede gezondheid te leven. In Los Angelos bezocht hij professor Valter Longo – een expert op het gebied van anti-aging en voeding.

Het blijkt dat bij dieren de levensverwachting met 40% stijgt door een aangepast voedingspatroon. Een voedingspatroon met een maximale inname van 0,8 g eiwit per kilogram lichaamsgewicht doet het gehalte IGF1 (insuline gelijkende groeifactor) dalen en dat is dus gunstig ter preventie van bepaalde kankervormen.

Michael ging 3 dagen en 4 nachten streng vasten in de hoop dat zijn bloedwaarden voor glucose en IGF1 zouden dalen. Dit strenge vasten bestond uit heel veel water, zwarte thee en één bekertje misosoep per dag. Na deze vastenperiode was de waarde IGF1 met 50% gedaald en was de bloedsuikerspiegel weer binnen de norm.

Om de dag vasten en het effect op gewicht, cholesterolwaarden en bloeddruk

Maar Michael wil ook niet regelmatig streng vasten. Dat vindt hij toch echt veel te zwaar.

Hij zette zijn reis voort en ging naar Chicago. Daar ontmoete hij Dr. Krista Varady. Zij doet onderzoek met mensen. Ze laat mensen de ene dag caloriearm eten (vrouwen 400 tot 500 kcal per dag en mannen 500 – 600 kcal per dag). Op die dag eet men een weinig eiwitten en relatief veel groente en fruit. Op de andere dag mag men eten naar wens.

De groep die om de dag vastte behaalde het volgende resultaat:

  • viel sneller af
  • het ‘slechte’ cholesterol daalde
  • de bloeddruk daalde

Dus een afname van risicofactoren voor hartkwalen en ouderdomskwalen.

Regelmatig wordt er in het programma – terecht – gewezen op het feit dat je niet zelf ‘effe’ aan de slag moet gaan met een detox- of vastenkuur, maar dat je dat altijd onder deskundige begeleiding moet doen.  Precies dit is de reden waarom we jou een intakeformulier laten invullen alvorens je start met een van onze online detoxprogramma’s. (zie http://www.detoxacademy.nl/online-detox-coaching/)

De online zuur base detoxkuur is een milde detoxkuur. Overeenkomsten van deze kuur met bovengenoemde kuren zijn:

  • (tijdelijk) eiwitbeperkt
  • caloriebeperkt
  • rijk aan nutriënten
  • beperkt in (verzadigde en trans-) vetten
  • en beperkt in suikers

Wil jij ook ervaren hoe het is om een paar dagen te vasten? Schrijf je dan in voor onze detoxreis, die plaatsvindt van 15 tot en met 18 november 2013. Voor meer informatie kijk op: http://www.detoxacademy.nl/detoxreizen/

 

Bronnen:

http://programma.ntr.nl/10132/focus – Hoe leef je langer? (helaas niet meer online te bekijken)

Over Gewicht en BMI

Welvaart en welzijn gaan niet altijd samen. Gezondheid is een belangrijk aspect van welzijn, maar onze welvaart lijkt dit belangrijke aspect van welzijn tegen te werken. Onze welvaart zorgt zelfs voor ‘welvaartsaandoeningen’. Aan de basis van deze ‘welvaartsaandoeningen’ ligt overgewicht. Bij overgewicht en obesitas is er te veel overtollig vet in het lichaam opgeslagen.

Wat is er verkeerd aan overgewicht?

Mensen met overgewicht en obesitas leven minder lang in goede gezondheid en hun levensverwachting is lager. Een van de eerste gevolgen van gewichtstoename is dat de werking van het hormoon insuline is verstoord. Er is dan sprake van insulineresistentie. Insulineresistentie maakt deel uit van het zogenaamde metabool syndroom.

Bij insulineresistentie zijn de lichaamscellen minder gevoelig voor het hormoon insuline. Insuline is nodig om glucose uit het bloed op te nemen in insulinegevoelige cellen die zich in spieren en andere weefsels bevinden. Cellen hebben glucose nodig als energiebron. Ze zetten glucose om in energie, die nodig is voor het functioneren van cellen, weefsels en organen. Glucose wordt eveneens opgeslagen als glycogeen en zodra er weer glucose nodig is, wordt deze dan uit het glycogeen weer vrij gemaakt.

Insuline is nodig om de receptoren van de cellen ‘te activeren’ zodat de glucose in de cel kan terechtkomen. Een receptor is een eiwit-structuur op de celwand, die gevoelig is voor bepaalde bio-actieve prikkels. Om het duidelijker te maken geven we je een beeldspraak: Insuline is de sleutel die past op het slot (de receptor) en de deur opent zodat glucose de cel in kan.

Bij insulineresistentie zijn de cellen minder gevoelig voor insuline. Dat komt door een afname van het aantal receptoren en / of een verminderde werking van deze receptoren. De glucose wordt dan onvoldoende in de cel opgenomen en blijft ‘hangen’ in het bloed. Het bloedglucosegehalte wordt daardoor te hoog. Het lichaam reageert hierop met een hogere productie van insuline door de pancreas. Zolang er door de pancreas voldoende insuline geproduceerd wordt, wordt het bloedglucosegehalte nog binnen niet-diabetische glucosebloedwaarden gehouden. Wanneer de pancreas er echter niet meer in slaagt om veel insuline te produceren ontwikkelt zich diabetes type 2.

Door insulineresistentie neemt de insulineconcentratie in het bloed dus toe en daardoor ontstaan allerlei metabole veranderingen die leiden tot een verhoogd risico op hart- en vaatziekten. Insulineresistentie leidt ook tot het ontstaan van risicofactoren zoals een laag HDL-cholesterol (het goede cholesterol), hypertriglyceridemie (vetachtige stoffen in het bloed) en hypertensie. 

Het risico op galstenen is ook verhoogd. Bij mensen met overgewicht komen galstenen 3 tot 4 keer zo veel voor als bij mensen met een gezond gewicht. Het risico is nog groter wanneer er veel vet in de buikholte zit.
Ook bepaalde vormen van kanker houden mogelijk verband met overgewicht en insulineresistentie.

Overgewicht vergroot dus de kans op bovengenoemde aandoeningen. Daarnaast is er ook een vergrote kans op: rug- en gewrichtsklachten waaronder artrose en psychosociale problemen. Dat laatste mede door de negatieve visie op dikke mensen.

Het risico op deze aandoeningen neemt toe met de mate van overgewicht. Mensen met obesitas kunnen ook klachten gaan ondervinden als: ademhalingsproblemen, slaapapneu (een stokkende adem tijdens de slaap), verminderde vruchtbaarheid en menstruatiestoornissen.

Ben ik te dik? Wat is het verschil tussen overgewicht en obestitas?

Wanneer is er nu sprake van te dik zijn? Om dit te bepalen wordt de Body Mass Index (BMI) berekend. Hiervoor kun je een eenvoudige berekeningsformule toepassen. Je neemt je gewicht in kilo’s en je deelt dat door lengte in meters in het kwadraat.  Voor volwassenen geldt dat men een gezond gewicht heeft wanneer de BMI tussen 18,5 en 25 ligt.

Is de BMI meter een goede indicatie voor overgewicht?

Nee, niet helemaal.

Het maakt ook uit waar de vetophoping is. Wanneer dit voornamelijk rond billen, heupen en dijbenen is – de peervorm – is dit minder nadelig dan wanneer de vetophoping in de buikstreek, rond de middel is – de appelvorm. Iemand met een goede BMI maar wel veel buikvet loopt nog steeds gezondheidsrisico’s.

Wat is jouw BMI? Ben jij een appel of een peer? Wil je dit voor jezelf weten? Laat dan onze BMI meter voor jou rekenen. Meet ook jouw tailleomvang en lees wat de uitkomsten te betekenen hebben.

Klik hier om naar onze BMI meter te gaan